Άγιε Ελευθέριε, Αγία Ανθία πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος ελευθεριος αγια ανθουσα

Ο Άγιος Ελευθέριος γεννήθηκε στην Ελλάδα τον 2ο αιώνα μ.Χ. από πλούσιους γονείς. Σε ηλικία 15 ετών χεοροτονείται διάκονος και τρία χρόνια αργότερα ιερέας. Γύρω στα είκοσι χρόνια του, με κοινή απαίτηση κλήρου και λαού, χειροτονείται επίσκοπος Ιλλυρικού, σημερινής Αλβανίας με έδρα την Αυλώνα. Μαρτύρησε για την Πίστη του στον Κύριο Ιησού Χριστό και αποκεφαλίστηκε μαζί με την αγία μητέρα του και υπόδειγμα μητρότητος, Αγία Ανθία. Θεωρείται προστάτης των εγκύων γυναικών. Από κοινού, υιός και μητέρα, εορτάζουν εκάστην 15ην Δεκεμβρίου.

Τα Δώρα των Μάγων στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου του Αγίου Όρους

Σχετική εικόνα

    Στην Ιερά Μονή του Αγίου Παύλου, στο Άγιον Όρος, φυλάσσονται με ιδιαίτερη ευλάβεια και σεβασμό τα Δώρα των Μάγων, τα δώρα δηλαδή που προσέφεραν οι εξ Ανατολών Μάγοι στον ενανθρωπήσαντα Κύριό μας Ιησού Χριστό. Τα Δώρα αυτά είναι χρυσός, λίβανος και σμύρνα. Πιό συγκεκριμένα, ο χρυσός τεθησαύρισται υπό την ιδιαίτερη μορφή 28 στον αριθμό σκαλισμένων πλακιδίων, διαφόρων σχημάτων που φέρουν διαστάσεις από 5 έως και 7 εκατοστά, με άκρως επιμελημένη επεξεργασία. Ο δε λίβανος και η σμύρνα διατηρούνται ως μείγμα, περίπου σε 62 σφαιρικά κομμάτια ως χάνδρες (έχουν περίπου το μέγεθος μιάς ελιάς).

Continue reading «Τα Δώρα των Μάγων στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου του Αγίου Όρους»

Ο τύραννος της αρχαίας Κορίνθου Περίανδρος (Ζ’-ΣΤ’αι. π. Χ.)

    Ένας  από τους επτά σοφούς της Αρχαιότητας. Πήρε την τυραννία από τον πατέρα του Κὐψελο, που βασίλεψε μεταξύ 627-528 π.Χ. Είναι αλήθεια ότι επί των ημερών του, η Κόρινθος γνώρισε μεγάλη ακμή σε όλους τους τομείς.

    Ως  τύραννος ήταν σκληρός και δύστροπος. Λέγεται ότι έδωσε εντολή να δολοφονήσουν τη σύζυγό του Μέλισσα (από φόβο και φθόνο που έτρεφε προς αυτήν, μήπως , όταν πεθάνει αυτός, η Μέλισσα γνωρίσει άλλον άντρα – ΑΚΟΥ ΤΩΡΑ). Κατέλαβε την Επίδαυρο και την προσάρτησε στην Κόρινθο. Καταδίωξε τους αργόσχολους της πόλης του, προστάτεψε τους μικρομεσαίους, έδωσε έμφαση στις τέχνες και τα γράμματα .Από το ποίημά του «Υποθήκαι εις  τον  ανθρώπινον βίον», σώθηκαν κάποια αποσπάσματα. Σε αυτόν ανήκει η γνωστή φράση «θνήσκε υπέρ πατρίδος».

«Κωνσταντίνος-Μιχαήλ Κούμας [Λάρισα 1777 – Τεργέστη 1836]»

Ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Στα 1809 ίδρυσε το Φιλολογικό Γυμνάσιο Σμύρνης και προσπάθησε να εφαρμόσει σε αυτό νέους τρόπους διδασκαλίας με βάση τα ευρωπαϊκά πρότυπα και τις παιδαγωγικές ιδέες των Kant, Rousseau, Condillac. Σε αυτόν οφείλονται τα πρώτα χημικά και φυσικά πειράματα που έλαβαν χώρα στη σχολή. Εκεί ο Κούμας διδάσκει Φιλοσοφία, Μαθηματικά, νεότερη γραμματική, Ιστορία. Φθάνει δε στα 1812 να αναδείξει το Γυμνάσιο της Σμύρνης σε δημόσια σχολή με έμψυχο δυναμικό 300 μαθητές , επισύροντας ταυτόχρονα την αντίδραση της άλλης πάλαι ποτέ σχολής, της Ευαγγελικής. Ο Κούμας στη Σμύρνη διδάσκει από τα 1809 έως τα 1821 και ταυτόχρονα ταξιδεύει σε Τεργέστη, Γερμανία κ.ά. Διατηρούσε αλληλογραφία με τον Αδαμάντιο Κοραή. Ο τελευταίος ήταν υπέρμαχος της γαλλικής παιδείας ενώ ο Κούμας της γερμανικής. Είχαν όμως κοινά τον αδάμαστο θαυμασμό για την ακμή της επιστημονικής παιδείας της εποχής και την προσπάθεια μετάδοσης των «φὠτων της ευρωπαϊκής παιδείας» στον ελληνικό χώρο. Ο Κούμας διακρίνει την έννοια της ελευθερίας ως αυτογνωσία και στην προσπάθεια κατάδειξής της ως γνώμονα της ανθρὠπινης κοινωνικότητας. «Ο νόμος της αρετής είναι η συνείδηση» υποστήριζε. Αναγνωρίζει την ύπαρξη της ελευθερίας στον άνθρωπο, όμως αυτή εκδηλώνεται με την ηθική και πνευματική ωρίμανση του ατόμου. Προτάσσει τη σημασία της αγωγής ως δυνατότητα του ανθρώπου να αναπτυχθεί νοητικά και να καρπωθεί την ελευθερία. Υπήρξε μεγάλη πνευματική μορφή με πλούσια δραστηριότητα.

Δημητρίου Π. Λυκούδη

«Ο Άγιος Μακάριος Νοταράς [1731 – 1805]»

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα Κορινθίας στα 1731. Καλλιέργησε από μικρός τις ευαγγελικές αρετές και το ορθόδοξο ήθος. Ο Θεός τον κατέστησε επίσκοπο Κορίνθου, η κακία όμως του κόσμου οδήγησε αυτόν στην εξορία, καί μάλιστα αρκετές φορές. Ασκητεύει σε απόκρημνους βράχους σε απόμερα νησιά της πατρίδας μας, όπως στην Ύδρα, στη Σάμο, στην Ικαρία και στη Χίο. Τού συμπαραστέκεται ο μαθητής του και πνευματικός του αδελφός, Όσιος Αθανάσιος ο Πάριος. Είχε δε μάλιστα, συγγένεια  εξ αίματος με τον Όσιο Γεράσιμο τον Νοταρά στην Κεφαλονιά. Με τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, τον Όσιο Αθανάσιο τον Πάριο και τον Μοναχό Νεόφυτο Καυσοκαλυβίτη, ανήκε στο κίνημα τον «Κολλυβάδων», όπως ειρωνικά τους αποκαλούσαν οι αντίπαλοί τους. Πρόκειται για ένα πνευματικό κίνημα που έδρασε αρχικά στο Άγιον Όρος και πρέσβευε την ανάγκη νομοκανονικά και εκκλησιοκεντρικά, να τελούνται τα ιερά μνημόσυνα την ημέρα του Σαββάτου, και όχι την Κυριακή, ημέρα της Ανάστασης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Συνέγραψε και εξέδωσε σπάνια έργα όπως η πεντάτομη «Φιλοκαλία των ιερών Νηπτικών»[με την οικονομική ενίσχυση του Ιωάννου Μαυροκορδάτου στη Σμύρνη], «περί της συνεχούς μεταλήψεως»[για το οποίο αρχικά κατηγορήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο] και «Λειμωνάριον». Κοιμήθηκε οσιακά στις 17 Απριλίου του 1805 στη Χίο, η δε μνήμη του πανηγυρίζεται στη Σάμο στις 16 Μαΐου, καθώς και στην Ικαρία, στην Πάτμο, στην Κόρινθο, στο Ξυλόκαστρο και προσφάτως καί στην Ύδρα.

«Ιωάννης Ισιδωρίδης – Σκυλίτσης»

Γεννήθηκε στη Σμύρνη στα 1819 και πέθανε στο Μόντε Κάρλο στα 1890.
Την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης κατέφυγε με την οικογένειά του στα Κύθηρα αρχικά, αργότερα επέστρεψε στη Σμύρνη [στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης και στην Εμπορική Σχολή της Χάλκης εργάσθηκε ως διδάσκαλος]. Στο διάστημα 1845 – 1855 βρίσκεται στην Τεργέστη και εκδίδει πολλά μεταφρασμένα μυθιστορήματα [Δουμάς, Ουγκό…]. Ήταν υπέρμαχος της κοραϊκής ¨μετακένωσης¨, της ωφέλειας που μπορεί να επιφέρει στην εθνική παιδεία η μετάφραση αξιόλογων έργων [ένα από τα βασικά σημεία της πολιτικής σκέψης του Κοραή]. Στα 1855 στην Τεργέστη εκδίδει την εφημερίδα «Ημέρα», σημαντική ελληνική εφημερίδα της διασποράς , από τις στήλες της οποίας τμηματικά παρουσιάζει τους ¨Αθλίους¨ του Ουγκό, The Miserable:[αρχικά ονομάζονταν ¨Αθλιότητες¨], και το οποίο μεγαλειώδες έργο εκδίδεται στα 1862. Υποστηρίζεται ότι αυτοκτόνησε!!!
Έγραψε κάποτε: «Μεταδίδω τον Μολιέρον εις το Έθνος μου ως τόν ενόησα, όχι ως τον ανέγνων. Ως τόν ενωτίσθην, όχι ως τόν ήκουσα».
Αν δεν τερμάτιζε με την αυτοκτονία θα ήταν μεγάλη μορφή!!!

Πηνελόπη Δέλτα, η κυρά των Αθηνών (1874-1941)

Αποτέλεσμα εικόνας για πηνελοπη δελτα

Η κυρά των Αθηνών! Η Πηνελόπη Δέλτα γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στα 1874. Ήταν κόρη του Εμμανουήλ Μπενάκη και της Βιργινίας Χωρέμη, ανθρώπων άκρως επιφανών δια το κοινωνικό και οικονομικό εύρος της εποχής τους. Η Πηνελόπη Δέλτα, γνωστή Ελληνίδα συγγραφέας, κυρίως για τα ιστορικά μυθιστορήματα και τα βιβλία της για τα παιδιά, αγαπήθηκε πολύ, κυρίως μετά τον αδόκιμο θάνατό της.

   Η οικογένεια Μπενάκη μετακόμισε στην Αθήνα το 1882. Εκεί, η Πηνελόπη παντρεύτηκε τον επιφανή Φαναριώτη και πλούσιο άνδρα και έμπορο Στέφανο Δέλτα, με τον οποίο απέκτησε τρεις κόρες. Επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια στα 1905. Γνωρίζει τον Ίωνα Δραγούμη, υποπρόξενο τότε της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια. Μαζί του αναπτύχθηκε ένας μεγάλος έρωτας! Πιστή, όμως, στις οικογενειακές και κοινωνικές αρχές-επιταγές της εποχής – και όχι μόνον – η Πηνελόπη απομονώνεται προσωπικά όταν στα 1908, ο Ίων Δραγούμης, συνδέεται με τη Μαρίκα Κοτοπούλη.

   Στα 1906 είχε μετακομίσει στη Φρανκφούρτη. Ακολούθως, στα 1913 βρίσκεται και πάλι στην Αλεξάνδρεια και στα 1916, οριστικά πλέον, στην Αθήνα. Ήταν η περίοδος που ο πατέρας της είχε εκλεγεί δήμαρχος Αθηναίων και, μάλιστα, ανέκδοτες πηγές μαρτυρούν για την άκρως στενή σχέση που είχε η οικογένεια Μπενάκη με τον Ελεύθεριο Βενιζέλο. Ο τελευταίος επισκεπτόταν συχνά την οικογένεια στον εξοχική τους οικία στην Κηφισιά.

   Στις 27 Απριλίου 1941, η Πηνελόπη Δέλτα προσπαθεί να αυτοκτονήσει παίρνοντας δηλητήριο και τελικά πεθαίνει στις 2 Μαΐου 1941, ενώ έχει ήδη αποπειραθεί άλλες δύο φορές να αυτοκτονήσει στο παρελθόν. Στον τάφο της, στον κήπο της αυλής της, ζήτησε και χαράκτηκε η λέξη ΣΙΩΠΗ! Πολλοί υποστηρίζουν ότι δεν ξεπέρασε ποτέ τον Ίωνα Δραγούμη, παρά το γεγονός ότι δεν απουσιάζουν και εκείνοι που θεωρούσαν «πλατωνική» την εν λόγω σχέση τους.

   Σημαντικά έργα της:

– Για την Πατρίδα (1909)

– Παραμύθι χωρίς όνομα (1910)

– Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου (1911)

– Τρελαντώνης (1932)

– Μάγκας (1935)

– Στα Μυστικά του Βάλτου (1937)