Μ.Μ.Ε. και Ελευθερώνουσα Αγάπη

 

 Δημητρίου Π. Λυκούδη,

Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος  Παν/μίου Αθηνών

Η διεθνής και παγκόσμια προσπάθεια που κατέβαλλαν τα Μ.Μ.Ε. , ως προς την επιβολή της ¨ηλεκτρονικής¨ κυριαρχίας τους , διήλθε από πολλές διακυμάνσεις και επέφερε ακόμη περισσότερες ανακατατάξεις στην ίδια τη σημασιολογία και τη φερεγγυότητα της αξιολόγησης των προθέσεών τους.
Οι ίδιες οι πολιτισμικές και κοινωνικές συνθήκες που δημιούργησαν και ανέπτυξαν οι φορείς του τεχνοπωλείου, αυτές οι ίδιες εκμηδένισαν τη ¨φαινομενική¨ κυριαρχία της ¨μαζικής κουλτούρας¨ της τεχνολογίας , αλλοτρίωσαν την ήδη εκφυλισμένη αξιοπιστία της και την οδήγησαν στην ¨εικονοκεντρική¨ απομόνωση και στην άκριτη υποδούλωση του ¨ατομισμού¨.

Continue reading «Μ.Μ.Ε. και Ελευθερώνουσα Αγάπη»

«Υπέρ των μηδέποτε Προσευχομένων»

Δημητρίου Π. Λυκούδη,
Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών

Έλεγε συχνά ο άγιος Παΐσιος: «Στην εποχή μας πλήθυναν δυστυχώς τα λόγια και τα βιβλία και λιγόστεψαν τα βιώματα. Διότι επηρεάστηκαν οι άνθρωποι πάλι από το κοσμικό πνεύμα, που επιδιώκει όλο τις ευκολίες και αποφεύγει τον σωματικό κόπο»(1). Αφήσαμε τον κόπο και εγκολπωθήκαμε την ευχαρίστηση. Αμέτρητες οι ανέσεις μας, ασύμμετρες οι ευκολίες μας και πάλι ολούθε ¨πνιγόμαστε¨, πουθενά να αναπαύσει το πνεύμα του ο άνθρωπος, όλα μαρτύριο, όλα και όλοι τού φταίνε, όλα τα λοιδορεί, όλοι τον εκνευρίζουν! Και ο Θεός; Που είναι ο Θεός; Μόνος του ο άνθρωπος ν΄αναζητά δίοδο στις ατέρμονες περιπλανήσεις του, παντέρημος να επιχειρεί να στοιβάξει το ανίερο απείκασμα των προσωπικών βιωμάτων του! Παρά ταύτα, υπάρχει λύση στην αλογία αυτή και αχνοφέγγει θαρρετά η χαραυγή της πνευματικής μας επανόδου! Η προσευχή! Το οξυγόνο της ψυχής! Η καθάρια προσευχή, η ορθόδοξη, η ορθόπρακτη!

Continue reading ««Υπέρ των μηδέποτε Προσευχομένων»»

«Απομαγνητοφωνημένη ομιλία ¨Περί Νηστείας¨ του Δημητρίου Π. Λυκούδη»

Αγαπητοί ακροατές το θέμα της σημερινής εκπομπής είναι αφιερωμένο στη νηστεία. Στο πότε αλλά και με ποιο τρόπο να νηστεύουμε, στη θέση που έχει η νηστεία μέσα στη ζωή μας και ασφαλώς στη συνεισφορά που έχει στην προσπάθεια μας να προσεγγίσουμε και να συναντήσουμε τον Θεό. Ας τονίσουμε εξ αρχής ότι η νηστεία δεν είναι ο σκοπός αλλά το μέσο. Το μέσο που χρησιμοποιεί ο πιστός για να μπορέσει να τιθασσεύσει τα πάθη του, για να μπορέσει να εγκρατευθεί. Άλλωστε η νηστεία έχει να κάνει με την εγκράτεια και η εγκράτεια με τη νηστεία.

Continue reading ««Απομαγνητοφωνημένη ομιλία ¨Περί Νηστείας¨ του Δημητρίου Π. Λυκούδη»»

«Το βίωμα της οντολογικής σχέσης του κτιστού κόσμου με τις άκτιστες θείες προόδους της τριαδικής θεότητας μέσω της προσευχής.»

 Δημήτριος Π. Λυκούδης,πτ. Θεολογίας, πτ. Φιλολογίας,
Υπ. Δρας Παν/μίου Αθηνών

 

Η οντολογική σχέση του κτιστού κόσμου με τις άκτιστες θείες προόδους της τριαδικής θεότητας διακόπηκε με την ανυπακοή των πρωτοπλάστων[1].

      Η θέωση του κτιστού ήταν ανέφικτη εξαιτίας της προπατορικής αμαρτίας. Το οντολογικό πταίσμα του Αδάμ, η προσπάθεια δηλαδή του ανθρώπου να υποκαταστήσει τον ίδιο τον Άγιο  Θεό συνεπέφερε τη φθορά και το θάνατο, αφού «ἐξ οὐκ ὄντων κτιστός κόσμος ἔστρεψε τήν κοινωνία του πρός τόν ἐξ οὐκ ὄντων κτιστό ἄνθρωπο»[2]. Έτσι, παρέμενε ως διαχρονική αδυνατότητα η σωστική επέμβαση στην κτίση και στην ιστορία οποιουδήποτε, εκτός του Θεού.

Continue reading ««Το βίωμα της οντολογικής σχέσης του κτιστού κόσμου με τις άκτιστες θείες προόδους της τριαδικής θεότητας μέσω της προσευχής.»»

Περίληψη της εισήγησής μου στο 21ο Συνέδριο Εξωτερικής Ιεραποστολής στην Αράχωβα Βοιωτίας (19-20-21/08/2016).

Η ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ[1]

Σεβασμιώτατε Άγιε Κυθήρων και Αντικυθήρων κ.κ. Σεραφείμ,
Σεβαστοί Πατέρες,
Αξιότιμη κα Πρόεδρε,
Ελλογιμώτατοι κ. καθηγητές,
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

       Η εισήγησή μου στο παρόν Συνέδριο έχει ως θέμα «την διαδικτυακή δυνατότητα της Ιεραποστολικής διακονίας». Πρόκειται για την δυνατότητα ενός εκάστου των πιστών να διακονήσει τον ευαγγελικό σπόρο της Αλήθειας, χρησιμοποιώντας τις άπειρες, και τεράστιες πανθομολογουμένως, διαδικτυακές παροχές, προκειμένου να διατυμπανίσει στα πέρατα της σύμπασας κτίσης την αγιοπνευματική εμπειρία και ορθόδοξη πραγματικότητα. Και πράγματι, ένα τέτοιο εγχείρημα, παρά τις ευκολίες που κομίζει σήμερα η ραγδαία, και αλόγιστη πολλές φορές, ανάπτυξη της τεχνολογίας, είναι αλήθεια, εγκυμονεί ισόποσους κινδύνους με όσους καλείται και προστρέχει να επιλύσει.
Η Ιεραποστολική διακονία μέσω του διαδικτύου δύναται να επιφέρει πραγματικά «θεαματικά» αποτελέσματα, εκμηδενίζοντας εις το ελάχιστο εκατοντάδες χιλιάδες χιλιομετρικές αποστάσεις και να αποτελέσει τον δίαυλο εκείνον, την πάνυ χαρισματική δίοδο, μέσω της οποίας, το μήνυμα του Ευαγγελίου θα δυνηθεί να αγγίξει ακόμη και το πλέον απομακρυσμένο σημείο του πλανήτη. Για να κατορθώσει όμως αυτή η προσπάθεια να στεφθεί με επιτυχία, δεν αρκεί μόνο η επίτευξη της άρσης της δυσκολίας της απόστασης και ο παραγκωνισμός των χιλιομετρικών διαφορών. Κρίνεται απαραίτητο το μήνυμα που θα φθάσει στην άλλη άκρη του αποδέκτη να είναι άκρως ορθόδοξο, να είναι δηλαδή ενυπόγραφο, να τελεί υπό την αιγίδα ή, έστω, την ευλογία του οικείου μητροπολίτου που λαμβάνει χώρα, τόσο ο χώρος αποστολής όσο και ο τελικός τόπος παραλαβής του μηνύματος, καθώς, ως γνωστόν, εντός της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας αποδίδει και τελεσφορεί εν Χριστώ μόνο ό,τι έχει «ευλογία», με άλλα λόγια, όσες ενέργειες είναι εμποτισμένες με υπακοή, ταπείνωση και θυσιαστικό πνεύμα, προϋποθέσεις απαραίτητες για να επιφέρουν και την «ευλογία».

Continue reading «Περίληψη της εισήγησής μου στο 21ο Συνέδριο Εξωτερικής Ιεραποστολής στην Αράχωβα Βοιωτίας (19-20-21/08/2016).»

Η Αντισυμβατικότητα της Πίστης

Δημήτριος Π. Λυκούδης πτ. Θεολογίας, πτ. Φιλολογίας,
Υπ. Δρας Παν/μίου Αθηνών

     Ο αρχαίος Έλληνας ποιητής Βακχυλίδης, λίγο πριν εξοριστεί από την πόλη Ιουλίδα της νήσου Κέας, την πόλη που γεννήθηκε και ανδρώθηκε, και πριν εγκατασταθεί στην Πελοπόννησο, αφού πρώτα πέρασε και από τον Σικελό τύραννο, τον Ιέρωνα των Συρακουσών, είχε εμπνευστεί δύο ποιήματά του, από τα καλύτερα διατηρημένα, από το μύθο του Αθηναίου ήρωα Θησέα. Σ΄ ένα από αυτά, περιγράφει τη σύγκρουση-πρόκληση ανάμεσα στους Θησέα και Μίνωα, πάνω στο πλοίο που τους μετέφερε στην Κρήτη, και περιγράφει το υποβρύχιο ταξίδι του Θησέα, αφού έπεσε στη θάλασσα, και την υποδοχή της Αμφιτρίτης: «Και το καράβι αρμένιζε με του βοριά την αύρα και της Αθήνας τα παιδιά, πώς πήδησε στη θάλασσα, δάκρυα εχύναν μαύρα και κλαίαν την τύχη την βαρειά»(1).

Continue reading «Η Αντισυμβατικότητα της Πίστης»

Η Γνησιότητα του «Κατά Ιωάννην» Ευαγγελίου.

Δημήτριος Π. Λυκούδης πτ. Θεολογίας, πτ. Φιλολογίας,
Υπ. Δρας Παν/μίου Αθηνών

Προλεγόμενα
Ο Ιωάννης, υιός του Ζεβεδαίου. ακολούθησε από τους πρώτους μαθητές τον Ιησού Χριστό. Μαζί με τον αδελφό του, τον Ιάκωβο, ονομάσθηκαν «υιοί βροντής», ακριβώς επειδή η πίστη τους ήταν ζώσα και ισχυρή ως ο ήχος και η λάμψη της βροντής. Ανήκε ως «ηγαπημένος μαθητής» στο στενότερο κύκλο των μαθητών του Χριστού και μάλιστα, αξιώθηκε να παρακολουθήσει από κοντά την Μεταμόρφωση, την προσευχή της Γεθσημανή, την Σταύρωση. Γύρω στα 100 μ.Χ. πέθανε στην Έφεσο, αφού είχε επιτελέσει ένα τεράστιο ιεραποστολικό έργο και συγγράψει το τέταρτο ευαγγέλιο και το βιβλίο της Αποκάλυψης.

Continue reading «Η Γνησιότητα του «Κατά Ιωάννην» Ευαγγελίου.»